Αποτίμηση αποθεμάτων στην απογραφή: κανόνες ΕΛΠ
Σύντομα, με απλά λόγια. Θέλετε ανάλυση;
Η αποτίμηση αποθεμάτων κατά την απογραφή τέλους έτους διέπεται από τον κανόνα της κατώτερης αξίας, με στόχο την ορθή απεικόνιση της περιουσιακής κατάστασης της επιχείρησης.
Ο Κανόνας της Κατώτερης Αξίας (Ν. 4308/2014)
Σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Ν. 4308/2014 (ΕΛΠ), τα αποθέματα επιμετρούνται στο τέλος της χρήσης στην κατώτερη αξία μεταξύ:
- Κόστους Κτήσης (ή κόστους παραγωγής), το οποίο περιλαμβάνει την τιμή αγοράς, δασμούς, μη επιστρεπτέους φόρους και έξοδα μεταφοράς.
- Καθαρής Ρευστοποιήσιμης Αξίας, δηλαδή της εκτιμώμενης τιμής πώλησης μειωμένης κατά τα έξοδα που απαιτούνται για να πραγματοποιηθεί η πώληση.
Αν η καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία είναι χαμηλότερη (λόγω απαξίωσης, παλαιότητας ή καταστροφής), η επιχείρηση υποχρεούται να υποτιμήσει τα αποθέματά της, αναγνωρίζοντας ζημία απομείωσης.
Φορολογικός Χειρισμός και Αναμόρφωση (Ν. 4172/2013)
- Προσωρινή Διαφορά: Η απλή λογιστική πρόβλεψη για υποτίμηση ή απαξίωση αποθεμάτων δεν εκπίπτει φορολογικά κατά το έτος σχηματισμού της (άρθρα 21 & 22 Ν. 4172/2013).
- Προϋπόθεση Έκπτωσης: Για να αναγνωριστεί φορολογικά η ζημία, απαιτείται η ολοσχερής καταστροφή των αγαθών και η σύνταξη επίσημου πρωτοκόλλου καταστροφής αποθεμάτων, κατόπιν νόμιμης γνωστοποίησης στην ΑΑΔΕ.
Λογιστικές Εγγραφές (ΕΛΠ)
Όταν η καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία υπολείπεται του κόστους κτήσης, η εγγραφή στο τέλος της διαχειριστικής χρήσης είναι:
- Χρέωση: Λογαριασμός 64.12 (Ζημίες από επιμέτρηση αποθεμάτων στην καθαρή ρευστοποιήσιμη αξία).
- Πίστωση: Λογαριασμός 20.99 / 21.99 / 24.99 (Αντίθετοι λογαριασμοί αποθεμάτων - Προβλέψεις απαξίωσης).
Η ορθή τεκμηρίωση των τιμών αποτίμησης στο βιβλίο απογραφής θωρακίζει την επιχείρηση έναντι μελλοντικών αμφισβητήσεων σε έναν φορολογικό έλεγχο.
Γενική ενημέρωση, όχι εξατομικευμένη φορολογική ή νομική συμβουλή. Οι πληροφορίες ισχύουν κατά την ημερομηνία ενημέρωσης. Για τη δική σας περίπτωση, ρωτήστε μας.
