Έξοδα προβολής και διαφήμισης: υπάρχει όριο βάσει τζίρου;

Στην ελληνική φορολογική νομοθεσία δεν υφίσταται κανένας περιορισμός, πλαφόν ή ανώτατο ποσοστό βάσει του κύκλου εργασιών (τζίρου) για την έκπτωση των κανονικών εξόδων προβολής και διαφήμισης.

Οι δαπάνες διαφήμισης εκπίπτουν στο 100% της αξίας τους από τα ακαθάριστα έσοδα των επιχειρήσεων, υπό την απαράβατη προϋπόθεση ότι πληρούν τα γενικά κριτήρια του άρθρου 22 του Ν. 4172/2013 (ΚΦΕ) και της ερμηνευτικής εγκυκλίου ΠΟΛ. 1113/2015.

Τα 3 Κριτήρια Εκπεσιμότητας (Άρθρο 22 Ν. 4172/2013)

Για να αναγνωριστεί φορολογικά οποιοδήποτε έξοδο διαφήμισης, ο έλεγχος εξετάζει αν

• Πραγματοποιείται προς το συμφέρον της επιχείρησης: Η δαπάνη πρέπει να αποσκοπεί άμεσα ή έμμεσα στην προώθηση των πωλήσεων και την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας.
• Αντιστοιχεί σε πραγματική συναλλαγή: Η υπηρεσία προβολής πρέπει να είναι υπαρκτή και η αξία της να μην είναι εικονική.
• Εγγράφεται στα βιβλία και αποδεικνύεται με παραστατικά: Το έξοδο πρέπει να καταχωρείται στη χρήση που αφορά, βάσει κατάλληλων δικαιολογητικών (τιμολόγια, συμφωνητικά, παραδοτέα).

Τι Κρίνουν οι Αποφάσεις της ΔΕΔ (Οι 3 Μεγάλες Παγίδες)

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει περιορισμός στο ύψος του ποσού, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει συστηματικά διαφημιστικές δαπάνες και καταλογίζει λογιστικές διαφορές όταν εντοπίζει τις εξής παραβάσεις:

• 1. Εκπρόθεσμη Καταβολή Δημοτικών Τελών (SOS):
• Βάσει του άρθρου 23 του ΚΦΕ και της πάγιας νομολογίας της ΔΕΔ (ενδεικτικά ΔΕΔ 1384/2023, ΔΕΔ 1383/2023, ΔΕΔ Α 3813/2022), οι δαπάνες διαφήμισης χάνουν οριστικά το δικαίωμα έκπτωσης εάν τα αναλογούντα δημοτικά τέλη διαφήμισης (2%) δεν αποδοθούν εμπρόθεσμα. Ως «εμπρόθεσμη» ορίζεται η καταβολή τους πριν από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος της οικείας χρήσης.
• 2. Μη Ταυτοποίηση Διαφημιστικού Μηνύματος (Δώρα - Χορηγίες):
• Η ΔΕΔ (π.χ. ΔΕΔ Α 2214/2020) εξετάζει αυστηρά τη φύση της δαπάνης. Αν η εταιρεία αγοράσει δώρα για πελάτες (π.χ. καλάθια ποτών, ημερολόγια) αλλά σε αυτά δεν αναγράφεται η επωνυμία της ή άλλα χαρακτηριστικά στοιχεία προβολής, η δαπάνη δεν χαρακτηρίζεται ως «διαφημιστική». Αντιμετωπίζεται ως έξοδο φιλοξενίας/δεξίωσης και ελέγχεται με διαφορετικά, πολύ πιο περιοριστικά κριτήρια.
• 3. Προφίλ και Εγγραφή Ηλεκτρονικών Μέσων (Digital Marketing):
• Για διαφημιστικές καμπάνιες σε εγχώρια ψηφιακά μέσα, ο έλεγχος απαιτεί ο πάροχος που εισπράττει το ποσό να είναι εγγεγραμμένος στο Μητρώο Επιχειρήσεων Ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης (Ν. 4339/2015). Αν δεν πληρούται αυτή η προϋπόθεση, απορρίπτονται οι προσαυξημένες εκπτώσεις (π.χ. το bonus 30% του άρθρου 22Γ).

Από πού προέρχεται η σύγχυση με τα «Όρια και Ποσοστά»;

Οι επιχειρηματίες συχνά μπερδεύουν την πλήρη έκπτωση του αρχικού τιμολογίου διαφήμισης με άλλες διατάξεις:

• Το όριο του 105% (Άρθρο 22Γ): Αφορούσε αποκλειστικά το bonus της προσαυξημένης (επιπλέον) έκπτωσης (30%, 60%, 100%) για τα έτη 2020-2023. Για να λάβει μια εταιρεία την έξτρα φοροαπαλλαγή, έπρεπε η δαπάνη της να ξεπερνά το 105% της δαπάνης του 2019. Το αρχικό έξοδο, όμως, εκέπιπτε πάντα στο 100%.
• Ειδική Εισφορά 2% ΕΔΟΕΑΠ: Υπάρχει υποχρέωση απόδοσης εισφοράς 2% για διαφημίσεις στο διαδίκτυο, αλλά το ποσοστό αυτό υπολογίζεται επί της αξίας του τιμολογίου διαφήμισης και όχι επί του τζίρου της διαφημιζόμενης επιχείρησης.

Συμπέρασμα

Δεν υπάρχει οροφή βάσει τζίρου για το marketing. Μια επιχείρηση μπορεί να επενδύσει οποιοδήποτε ποσό επιθυμεί για την προβολή της, αρκεί να διασφαλίζει την εμπρόθεσμη πληρωμή των δημοτικών τελών και την πλήρη τεκμηρίωση της ωφέλειας της δαπάνης με φυσικά παραδοτέα.