Διαχωρισμός αξίας οικοπέδου και κτίσματος στις αποσβέσεις

Κατά τη διενέργεια των φορολογικών αποσβέσεων ενός ακινήτου (Άρθρο 24 του Ν. 4172/2013), οι αποσβέσεις υπολογίζονται αποκλειστικά επί της αξίας του κτίσματος, καθώς η εδαφική έκταση (οικόπεδο) δεν υφίσταται φθορά και δεν αποσβένεται. Η εγκύκλιος ΔΕΑΦ Β 1095090 ΕΞ 2016 καθορίζει τον ακριβή τρόπο με τον οποίο διαχωρίζεται η αξία του οικοπέδου από αυτή του κτίσματος σε περίπτωση ενιαίας αγοράς.

Βασικά Σημεία & Νομικό Πλαίσιο

• Απαγόρευση Απόσβεσης Εδάφους: Βάσει της παραγράφου 3 του άρθρου 24 του Ν. 4172/2013 (ΚΦΕ), οι εδαφικές εκτάσεις (οικόπεδα) αποκλείονται ρητά από τη διενέργεια φορολογικών αποσβέσεων.
• Μέθοδος Διαχωρισμού (ΔΕΑΦ Β 1095090 ΕΞ 2016): Όταν ένα ακίνητο αποκτάται με ενιαίο τίμημα (δηλαδή το συμβόλαιο αναγράφει μια συνολική τιμή για οικόπεδο και κτίσμα μαζί), ο διαχωρισμός της αξίας κτήσης γίνεται με βάση την αναλογία των αντικειμενικών αξιών του οικοπέδου και του κτίσματος κατά τον χρόνο της απόκτησης.
• Λογιστική Αποτύπωση: Η επιχείρηση οφείλει να σπάσει την ενιαία αξία κτήσης στα βιβλία της σε δύο ξεχωριστούς λογαριασμούς (Λογαριασμός «Εδάφη/Οικόπεδα» και Λογαριασμός «Κτίρια/Τεχνικά Έργα»). Φορολογικές αποσβέσεις θα διενεργούνται κάθε έτος με τον προβλεπόμενο συντελεστή μόνο πάνω στο ποσό που αποδόθηκε στο κτίσμα.